عوامل متعددی وجود دارد که می تواند یک فرد را بر اساس آن، توانا یا ناتوان خطاب کرد. یکی ازمهمترین عوامل، حالت روحی انسان است که توانایی های انسان را افزایش یا کاهش می دهد.اما ما نمیخواهیم در مورد انسان های معمولی صحبت کنیم؛ بلکه می خواهیم در مورد دانش آموزان صحبت کنیم. طبیعی است که دانش آ موز شاد و خوشحال، سطح یادگیری بیشتری نسبت به دانش آموز کسل و بی حوصله دارد؛ البته این موضوع توسط دانشمندان جهان هم ثابت شده است.
مدرسه، محیطی است که انسان بیش ازثلث زندگی خود را در طول شبانه روز در آنجا می گذراند. هشت ساعت برای تأثیر روی یک فرد، کم نیست. ا گر مدرسه شادی داشته باشیم، می توانیم بر روی بدترین تا بهترین دانش آموز تأثیر بگذاریم. با قرار دادن یک دانش آموز کسل و تنبل در یک محیط شاد میتوانیم او را مشتاق به فرا گیری علم کنیم و درآن سو، ا گر یک دانش آموز شاد و در سخوان را در محیطی ناراحت کننده قرار دهیم، ممکن است او از درس خواندن دلسرد شود. شاد بودن فقط بر روی درس خواندن تأثیر نمی گذارد؛ بلکه روی سایر فعالیت های زندگی هم اثرگذار است.
امام رضا (عليه السلام) فرمودهاند: اوقات خود را به چهار بخش تقسیم کنید: بخشی را برای عبادت، بخشی را برای کار و فعالیت برای تأمین زندگی، بخشی را برای معاشرت و مصاحبت با برادران مورد اعتماد و کسانی که شما را به عیوبتان واقف سازند و بخشی را به تفریحات و لذایذ حلال اختصاص دهید و از مسرت و نشاط ساعت تفریح و شادی، میتوانید انجام وظایف دیگر خود را تأمین کنید.»
البته این نیاز چون نیازهای دیگر انسان، اگر مهار نشود و بیضابطه باشد، بهطور حتم، زیانهایی را بهدنبال خواهد داشت؛ لذا باید مرز شادیها و تفریحات سالم و مشروع، از شادی ناروا و ناپسند روشن شود. شادی در قرآن، جایگاه خاصی دارد و به گونههای مختلف، مورد تایید و توجه قرار گرفته است؛ اما نه شادی بیهوده و عبث، بلکه شادی توأم با اهداف الهی و انسانی است.
قرآن کریم در داستان قارون» که فردی خودخواه و مغرور بود و شادیهای مستانه داشت، از زبان قومش میفرماید: اِذ قَالَ لَهُ قَومُهُ لاَ تَفرَح اِنَّالله لاَ یحِبُ الفَرِحینَ؛ هنگامیکه قوم قارون به او گفتند: شادی [مغرورانه] مکن که خداوند شادیکنندگان [مغرور] را دوست نمیدارد.»
1) شروع فعالیت کلاس با قرائت سوره ای از قرآن و حفظ آن از طرف دانش آموزان.
2) تدریس به روش های مختلف از جمله با شعر، نمایش- نقاشی و هر روش دیگری که منجر به یادگیری بهتر دانش آموزان در سر کلاس درس می شود.
3) مسئولیت دادن به دانش آموزان به صورت نوبتی در کلاس.
4) گذشت و بخشش درمورد اشتباهات دانش آموزان و سخت گیری کردن در برخی موارد برای دانش آموزان بی قید و بی خیال.
5) یاد دادن و تشویق دانش آموزان برای درست کردن کاردستی بدون دخالت والدین به منظور تقویت توانایی های فردی و اتکا به نفس.
6) وضعیت فیزیکی کلاس شامل رنگ، نور، چینش نیمکت ها، تهویه و تعداد دانش آموزان
7) اهمیت دادن به هدف در آموزش و تقویت انگیزه درونی
8) بیشتر لبخند بزنید
تنها با یک لبخند ساده میتوانید این حس را به دانشآموزان القا کنید که از بودن در کنار آنها شاد و خرسندید. وقتی لبخند میزنید، حتی اگر واقعاً شاد نباشید، مغز شما سروتونین، دوپامین و اندورفین ترشح میکند که در واقع انتقالدهندههای عصبی شادی هستند. بنابراین، ناخودآگاه احساس شادی میکنید و متقابلاً این حس را به مخاطبان خود انتقال میدهید.
9)بگذارید بچهها لحظهشماری کنند
به آخرین باری که برای تعطیلات خود برنامهریزی کردید، فکر کنید. تا رسیدن وقت سفر چه حس و حالی داشتید؟ یا به آخرین آخر هفتهای که سفر کوتاهی داشتید فکر کنید. در طول هفته چقدر خوشحال بودید؟
برای دانشآموزان خود برنامهای در نظر بگیرید تا برای رسیدن به آن لحظهشماری کنند. برای مثال، میتوانید آنها را از تکالیف آخر هفته معاف کنید. یا برای روزی خاص از هفته برنامهی بازی یا فعالیتی جانبی در نظر بگیرید.
9) به دانشآموزان حق انتخاب بدهید
دانشآموزان دائماً در حال پیروی هستند و آزادی عمل ندارند. میتوانید به آنها فرصت بدهید در انتخاب روش یادگیری یا نوع تکلیف خانهشان تصمیم بگیرند. وقتی دانشآموزان کنترل قسمتی از کلاس درس را در اختیار میگیرند یا حق انتخاب دارند، احساس بهتری خواهند داشت. وقتی آنها میفهمند در کلاس درسشان حق انتخاب دارند، قسمتی از زمان کلاس را خودشان اداره میکنند.
درباره این سایت