امام رضا (عليه السلام) فرمودهاند: اوقات خود را به چهار بخش تقسیم کنید: بخشی را برای عبادت، بخشی را برای کار و فعالیت برای تأمین زندگی، بخشی را برای معاشرت و مصاحبت با برادران مورد اعتماد و کسانی که شما را به عیوبتان واقف سازند و بخشی را به تفریحات و لذایذ حلال اختصاص دهید و از مسرت و نشاط ساعت تفریح و شادی، میتوانید انجام وظایف دیگر خود را تأمین کنید.»
البته این نیاز چون نیازهای دیگر انسان، اگر مهار نشود و بیضابطه باشد، بهطور حتم، زیانهایی را بهدنبال خواهد داشت؛ لذا باید مرز شادیها و تفریحات سالم و مشروع، از شادی ناروا و ناپسند روشن شود. شادی در قرآن، جایگاه خاصی دارد و به گونههای مختلف، مورد تایید و توجه قرار گرفته است؛ اما نه شادی بیهوده و عبث، بلکه شادی توأم با اهداف الهی و انسانی است.
قرآن کریم در داستان قارون» که فردی خودخواه و مغرور بود و شادیهای مستانه داشت، از زبان قومش میفرماید: اِذ قَالَ لَهُ قَومُهُ لاَ تَفرَح اِنَّالله لاَ یحِبُ الفَرِحینَ؛ هنگامیکه قوم قارون به او گفتند: شادی [مغرورانه] مکن که خداوند شادیکنندگان [مغرور] را دوست نمیدارد.»
شادی ,بخشی ,قرآن ,تفریحات ,لاَ ,تأمین ,بخشی را ,را برای ,را به ,خود را ,و نشاط
درباره این سایت